INTERVIEW "SPEEDING MY LIFE AWAY" Polydor - 1980 (Mark Foggo without skasters) "ADVERTISING" Chateau Records - 1982 (Mark Foggo without skasters) "MISS UNDERSTANDING" Boni - 1983(Mark Foggo without skasters) "CARIBBEAN ISLAND" Boni - 1984 (Mark Foggo without skasters) "STATE OF MIND" Boni - 1984 (Mark Foggo without skasters)
"I NEVER PROMISED YOU ANYTHING" EMI - 1985 (Mark Foggo without skasters) "TAKING THINGS TOO FAR" EMI - 1985 (Mark Foggo without skasters) "SKA PIG" Skanky' Lil - 1989 (Released on Link music in 1987) "CAPTAIN SKARLET" Skanky' Lil - 1990 "COULDN'T PLAY SKA" Skanky' Lil - 1992 "LUCKY TO BE ALIVE" Universe - 1994 "HAIRCUT" Skanky' Lil - 1995 "ST. VALENTINES DAY MASSACRE" Skanky' Lil - 1998 "HASHISH UIT AMSTERDAM" Skanky' Lil - 1998 "SPEEDING MY LIFE AWAY/ STATE OF MIND" Skanky' Lil - 1999 "SHAKE THE BABY" Skanky' Lil - 2000 "BEST OF MARK FOGGO" Skanky' Lil - 2001 "MISSIONARIES OF SKA" Skanky' Lil - 2002
Questions directly relating to you: (answered by Mark Foggo) DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE:
DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: There's a lot of talk about 3 ska waves. How far can you identify yourselves with those? What do you think is going to come after the 3rd wave? What's the future of ska? Mark Foggo: I identify myself with the second wave of ska which is two tone ska. Ø I think as in all forms of music ska needs to develop and as long as there are new ska bands creating original songs then ska will have a future. DerDUDE: Why do you think it is that most young bands either play traditional ska or ska-punk? Mark Foggo: Traditional ska, is popular to play because it usually involves playing covers. Many young people are into punk and harcore so you find many skapunk and skacore bands now DerDUDE: Why do you think it's so difficult for ska to establish itself? Do you think ska is doomed to continue to play a minor role in the music scene? Mark Foggo: Partly because ska music is often associated with nazi-skinheads and right-winged ideas. and Partly because there maybe aren't enough original ska-bands to interest the media and major record labels General: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE: DerDUDE:
I thought
Mark Foggo was an extremely talented musician.
You know things can go wrong when you tour, but this time things went wrong before we got started. Arriving in Dover with the bus we were stopped by customs. Now being the honest kinda bloke that I am, when asked the question "What is the purpose of your visit, " I of course replied, "we're a band and we're gonna play some gigs". Our keyboard player at the time,through no fault of her own, was born Australian and needed a work permit, something of course she didn't have. She was arrested by immigration for trying to enter the country illegally and sent back to Calais. Great start ! Having waited for hours in Dover for the result of all this nonsense we drove with all speed to Cambridge for the first gig (minus keyboard player).The next day we had off because of a cancellation, so this gave us time to review the situation. Tony (Rebelation) very kindly offered to help us out on keyboards but unfortunately went down with a serious toothache before we could organise it. Anyway off to Swindon with a slightly smaller than usual Skasters but still skankin away 100%. The next day (Sunday) it was a long long drive, all the way to Edinburgh, where amazingly enough we arrived in time. In a venue called "The Venue" we met up with "Bombscare", a great bunch of ska loonies who we were to play more gigs with us on the tour. From Edinburgh it was down to Newcastle on Monday, and guess what, Chriss our keyboard player is back having arranged a quick solution with the British embassy in Amsterdam. Now Newcastle on Monday is just not a good night. As was explained by the owner of the gig, "everybody's drunk all there money up over the weekend, nobody comes out on a Monday". He was dead right, there was us, Bombscare, a doorman, a cash desk girl, 2 barman and a couple of guys from Middlesborough who I'd like to say hello to. If I've left anyone out I do apologise. We then visited Sheffield and met the Splitters (an excellent ska band) , Southend (great fish and chips) and then up to Birmingham. Now, had a chat with some great Ska people up there. First time I'd seen "Smoke like a fish", I was well impressed. Got to get back there sometime soon. Next to Gillingham for the Kent Ska festival, Porky's annuals Ska bash. Too Many Crooks we're on the menu and believe it or not Bombscare made it all the way from Edinburgh, now that's ska dedication. Sunday morning early and I mean early, especially after a night out at the Kent ska festival, off to Stansted airport for the early flight to Dublin. Got up, got to the airport, got the car parked (bloody miles from the airport), got back to the check in 15 seconds too late. The unsociable Ryanair check in trollop says "You'll have to buy another ticket". The rest of the band are still standing there waiting for myself and Mr Fish (or is that Mr Fish and myself), so we are not exactly too late to check in. Anyway, The rest of the Skasters fly off to Dublin while (Fish and I) ? book on to the next flight on TBA (Thieving Bastard Airlines). Finally arriving in Dublin, it's straight off to The Auld Dub, where with terrific Irish hospiality, my friend Jero introduces me to the finest guiness in the world and later we're joined by Joe Behan (Ska Patrol) who wants to test it too. Well one leads to another and another to another etc…… The Splitters have arrived and The Gangsters have set the whole thing up (many thanks to them) and so it's into the Eamon Dorint (probably spelt wrong) for an afternoon skankin session. Thanks again to the Splitters who were very kind to let us borrow their equipment which they had brought over with them from England. After the gig it was back to the Auld Dub just to check that the guiness was as good as I thought it was, It was! That evening was another gig in the Voodoo Bar, great fun and I just wanted to keep playing all night. (Must be the Guiness).Great time and great people in Dublin and a couple of days later it's back to the airport to fly TBA (Ryanair) back to London. Guess what! There at it again. This time our luggage is overweight (even though it's the same luggage as we arrived with. Only I may have been heavier by about 30 pints) so it's a surcharge of 60 euros. Now you see how they inherited the title, TBA.
Ok back in England and it's up to Crewe to meet up with my old mates the "Rough Kutz". With me I've got the first pressing of their new cd "Welcome to our world" on Skanky'Lil Records. (have you got that one yet)? This night and the night after in Newcastle under Lyme are great gigs and well supported by the ever faithful Rough Kutz fans.It's time to head south, so next Worcester, a terrific night once again with "Smoke like a fish" and then to the seaside in Brighton for a re-union with my personal favourites, yes you guessed it, "The Hotknives". I think we've been playing gigs together on and off for 15 years now.But hey wait a moment things are going a bit too well here aren't they? Tunbridge Wells! Now if you think you can trust anyone anywhere, you'd reckon Tunbridge Wells. Don't be fooled one moment by that quiet country town attitude. The van was broken into outside the gig and they smashed the drivers window to get in. Who's the driver, yes that's me! Is it the coldest night of the year in Tunbridge Wells, yes it is! Have I got to drive back to London, Yes I have! And for what? All that was stolen was a bag of dirty washing belonging to René. Not that Rene's dirty washing is not valuable of course, but it could have been worse.Next morning the window is fixed and René has done his shopping for new socks and pants etc…. and it's off to Frome in Somerset. My first meeting with "Ska'd for life", heard about them for years but never had the opportunity to see them before. I was well impressed, great songs and great band. Next night London (Rayners Lane). A real treat, Arthur Kay is there, with the original line up and Ska'd for life too. Finally, feeling pretty knackered, we arrive in Croydon for the grand finale. It seems everybody is there and it's a great farewell party. EpilogueIt's late, we're on our way back to Holland and the weather is terrible. We stop at a motorway petrol station to get some coffee to stay awake and someone says they don't think the Ferries are running to Calais, the wind is too strong. At Dover, they're still not certain the ferry will go, so we queue up and wait and see. After half an hours wait, it's all systems go and we're onto the boat. To cut a long story short we arrived in Calais 15 hours later because the force 11 winds wouldn't allow the ship the dock . Still it's all in the name of SKA. Many thanks to Porky who's tremendous efforts made the tour possible. To Nick and Kev (Porky's mates). To Kevin Flowerdew. To Joe Behan and Jero. To Bombscare, The Splitters, Rebelation, Smoke like a Fish, The Roughkutz, Ska'd for Life, The Gangsters, Too Many Crooks and everybody else I've forgotten to mention. Mark Foggo |
INTERVIEWS Interview Mark Foggo's Skasters 15-08-2006 I believe in myself Fanzine, France
1) A little introduction of the man and his comrades. How did you start playing together? Began in 1979 under the name of Mark Foggo and the
secret Meeting, Only one member remains from the early days and that is
Paul Berding (Sax). In 1987 We released "Ska Pig" and changed the name
to Mark Foggo's Skasters, so it was clearer to people what kind of music
we played. There have been a lot of changes to the band since then and
the present line up can be found on our website. I have another band (The Babyshakers) which is a 4 piece rock and roll / Ska style. We have released one cd (Shake the Baby) and next month will release a new 4 track mini cd (Living on Alcohol). ![]() 3) What are your lyrics about? - Contrary to the other lyrics, 'The Religious Song' takes a stand, could you explain it here? - Could you tell us more about /explain the songs 'Car on a train' and 'Hanging'? I write lyrics about anything that comes to mind. Car on a train is about a disaster in the Channel Tunnel, which came to me one time while travelling through there. Lovely day for a hanging is complete nonsense, but it's amazing what some people can read into it .I think I was drunk when I wrote it. I get all sorts of opinions about what it might mean. The religious song is just demonstrating how bored i get with religion. 4) I saw you at the Dance Ska La festival this year? What did you think about it? What do you think about that kind of initiative? Are there many organisations of that kind in Holland ? Can you tell us about the scene over there? I enjoyed playing in Rennes very much. I appreciate every organisation that promotes Ska music and it's always good to get to see new ska people. There are many different organisations around Europe (and the world) who promote concerts, festivals, fanzines etc... and without them ska music would not have the popularity it has now. 5) While we are on the subject, what do you know about the French scene? I'm not too informed about the French Ska scene. I know quite a few of the ska bands but unfortunately we don't get to play in France as much as we would like.
6) Then, how long have you been playing together now? How many albums have you released? What is your best/worst remember? Do you think that the ska scene has changed a lot? If you think so, could you explain it? We have released about 10 albums / cds and I am working on a new one now which I hope to release before the end of the year. Again the complete list of releases is on the website. My favourite cd was Haircut, I think because it has my favourite songs on and it was a lot of fun to record. I recorded it not with all the Skasters but just with the keyboard player who is Dominique Dubois. He is a Frenchman from Paris now living in Amsterdam and we have been good friends for many years. My worst album was Weapons and Guitars, hopefully now unavailable. I was given money by EMI records to record an album, but it could not be Ska. I recorded a shit rock album and went on holiday with the rest of the money. Afterwards it was straight back to ska. 7) How would you define your style? I believe we have a style of our own, maybe a bit based on the 2 tone era. I don't have any particular favourite bands or influences, I prefer to do things the way I feel them at the time and that'e why the style changes from cd to cd. 8) Do you think that we are in front of a ska / reggae revival today? Or do you believe that ska has never died? Ska music never dies! There are new bands and styles around all the time. . I'm not a huge fan of cover bands, I like ska musicians to create something of their own rather than try to copy something that can not be improved on. If you wanna hear real jamaican ska, go and see The Skatalites. Originality is what will keep ska music alive. Ska punk is not for me personally but if some like it, that can't be bad. 9) If ska has never died, the audience has changed, today itâs very diversified (many hippies at ska shows, at least in France ), what do you think about it? Then, do you think that the song 'Haircut' is still relevant during the shows? (Laugh) There are many different styles of people who come to our gigs, hippies, heavy metal, pyschobillies. I don't care who comes as long as they get into what they hear. Ska is not a clothes fashion, it's a musical style and the more people who appreciate it the better. There are many more young ska people at our gigs in Holland and Germany these days and that's good. Ska , the next generation. ![]() ![]() ![]() 10) What do you think of the mix between ska and other kinds of music (skacore/skapunk)? Ska punk is not for me but as some people like it, it can't be that bad. 11) How do you do to be so energetic on stage? A magic potion maybe? I'm very active on stage because ska music excites me so much I get mad! I use no drugs, it's all natural energy. After the show I like a couple of large Jack Daniels and a cigarette to wind down. 12) When will be your next show in France ? Some plans? We don't have any shows booked for France at the moment but I hope we'll be there soon. We've never played much in France , it's about time we changed that. 13) Something to add, a very personal thought, a question, here we go... Cheers! Mark Interview with Mark Foggo for USFanzine.
We had a good tour and in the space of 12 days managed to visit Germany, Austria, Slovakia and the Czech Rep. As usual the travelling was the boring part but the gigs were a lot of fun as always. The Crowd in Prague were great and it was good to see a lot of people turning up for a ska gig. I let the Prague ska people down a couple of years ago when we couldn't make it to the gig there we had to cancel it at really short notice but hopefully they've forgiven me now! I notice these days there are more younger kids turning up to ska gigs than I remember in the past. Maybe they look younger ‘cos I'm older? This year we have played on festivals with every kind of music (Motorhead , Iron Maiden, punk and disorderly festival…) but wherever we go the people seem to like Ska music. The future of ska is always uncertain, what worries me is that few ska bands can get any radio or media attention and so it's up to the bands, fanzines and ska people themselves to keep it alive. It's a shame to think that the last really big ska acts come from the early 1980's. I think every kind of music is a bit trendy, some people spend a fortune on clothes to look like a punk, what's all that about? At least with ska it's generally a pair of jeans, a shirt and a pair of boots, that's not too trendy I guess. As I'm a bit older, I grew up with bands like The Animals and The Yardbirds, who are they you ask yourself? This was early rhythm and blues music, that's blues music with tempo and a real rhythum, rythum, rithhum, riddum (how the fuck do you spell that anyway). Not to be confused with the crap they call R & B these days. That was probably my main influence and that later turned into punk which I played in the late 1970's. I have never had a great interest in traditional ska, I like it more up tempo. Strangely enough I don't listen to much other music, in fact I don't even have a stereo in my home, if I play a cd it's usually in the band bus. I like to keep busy with writing new material so most of my time is doing that. I do like punk and Oi music ‘cos it's a bit where I come from. The Skasters often change line up and there are a number of members who come and go. At this moment the line up is Mr. Fish – guitar, Paul Berding – Sax, Rene Beaart – drums, Frank de Jong – bass, Aldo Groen – trombone and Arjan – keyboards. The Skasters only play with me but some of them also play in other bands when there are free dates. The Babyshakers was a project I had a few years ago to make a 4 piece ska / rock and roll band. It began with Rene from the Skasters, Andre from Mr Review and Anna on double bass. We recorded and released a cd but found it difficult to play gigs because we were usually too busy with the Skasters, so unfortunately it came to a stop. I have other music things in mind but it's all a matter of getting the time. I'm considering playing with a punk / Oi band for the month of june in Germany (world cup 2006), but it's still only an idea. It's interesting that you ask about the acting thing because it's something I've always wanted to do. I've never been given the opportunity to do any acting apart from what I do on stage normally but maybe it's something for the future. It has been written that I'm like a cross between Mr Bean and Iggy Pop. Is that a compliment? Every time we record a cd I think afterwards “if only I'd done this or done that” but I've learnt that it's never worth going back over these things. Better to just get on with the next cd and try to make it even better than the last. If I could change anything then maybe I would have recorded in better studios with good producers but I don't lose any sleep thinking about it. I really enjoy writing songs, so I'm always at work on the next cd. The first ska song that I ever heard was probably something from Desmond Dekker but I can't remember for sure. When the Specials released “A message to you Rudy”, I decided goodbye punk and hello ska. I've been a ska addict ever since. I moved from England to Holland in 1979 and I got together a band “Mark Foggo and the Secret Meeting” and we released our first ska single “New Shoes” at the end of 1979. The band was called the Secret Meeting because we formed the band by stealing musicians from other bands by having “secret meetings “ with them. It worked pretty well but made me quite unpopular with a lot of bands. So that means I have been playing ska now for 26 years and hopefully I shall play it for another 26 years if I can last that long! I have only ever played in Europe but as we speak now we are trying to arrange a tour of Japan and Australia for 2006. We have some good contacts so maybe it will work out but it's always difficult ‘cos there are so many people in the band to transport over there. I come from Liverpool and I'm a fanatic supporter of Liverpool football club. Since 1979 I have lived in Holland except for the last year I've been living in Antwerp in Belgium. (That's only 40 kms from Holland). Did you know that Belgium has the biggest variety of beer in the whole world! Belgium is a very convenient place for travelling around Europe, it's next to Holland, Germany and France and not far to England too. No, I have never been a skinhead but I was a mod some time ago. We have many skinhead fans throughout Europe and we hardly ever get any trouble at our gigs. My favourite cd is “Haircut” and my favourite track”Spaceman Stuff” . Some people find the cd a bit too electronic because we used drum computers and a lot of keyboards but for me it was the cd that turned out exactly as I planned it. With gigs we change around the songs we play as often as possible because we have in fact over 100 songs in our playlist. Many people like “St.Valentines Day Massacre” the most and I guess this is because the songs are up tempo and punchy. That's why we play a lot of songs from this cd live. The cd that is still the most popular is ‘Ska Pig” that's probably because it was the first. Next we will release a DVD so we can get all the live action on disc. I'm sorry to say the song “Ramona from Barcelona” has no more meaning to it than basically Ramona rhymes with Barcelona. Sadly boring I'm afraid. Although I've been to Barcelona several times I have to confess I've never met a girl called Ramona there. Not in Copenhagen either! I hope we will be in Prague again in 2006 but as yet it's not been planned. We are however maybe going to play on the Mighty Sounds - Summer Ska Punk Explosion in Olsi u Tabor. I want to thank all the ska people of Prague for giving us a great party and we are looking forward to coming back real soon. It's a great city and always a lot of fun being there. Cheers Mark |
|
Der
Name verrät ihn: Mark
Foggo und seine Skasters spielen Ska. Dazu muss man kein Jungspund sein,
das geht auch im Alter. Mister Foggo ist 55 Jahre alt und hat immer noch
Lust, die Leute zum Tanzen zu bringen. Review: BEST OF LP (V.O.R./Grover) Artist: MARK FOGGO Ox-Fanzine / Ausgabe #48 "Hello Ska People", der wohl charismatischste Ska-Künstler aus den Niederlanden, Mark Foggo , hat selbst Hand angelegt, um diese "Best Of" zusammen zu stellen. Alle sind sie drauf, die geilen "Skadansk"-Ohrwürmer, die nicht grundlos Mr. Foggo einen Major mit Polydor verschafften. "Captain Skarlet", mit seinem charmanten "Haircut", ob nun via "Car On A Train" oder per "Bumpy Airlines" in deinen Club kommend, das treibende "Ska Pig" des Two Tone mit seinen "New Shoes" bringt mit melodiösem "Ska In A Bar", "Ramona From Barcelonav und jede andere "Very Fussy Pussycatv zu einem vWhat A Lovely Day For A Hanging", an dem man am Ende der Show nur noch "Lucky To Be Alive" sein und ein "Goodbye Ska People" erwidern kann. Hits, die nur live überboten werden können, was mittlerweile abhängig von der Klasse der Musiker in Mark Foggo s Backingband ist. (8/10) (Simon Brunner) Mark Foggo's Skasters - You Shot Me Florian Heilmeyer : »Mark Foggo genießt im Bereich des Ska so etwas wie einen Freibrief, wie ihn nur ganz große Irren ausgehändigt bekommen. Mit seinen Grimassen ist er bei Livekonzerten der Jim Carrey des Ska und jeder, der seinen Freunden beweisen möchte, dass Ska mehr ist als nur reine Zirkusmusik, der nimmt sie niemals mit auf ein Konzert dieses bekloppten Niederländer. Denn eines lässt sich über den Ska von Mark Foggo nicht sagen: dass er Tiefgang besitzt. Weder inhaltlich noch musikalisch. Hier geht es um Spaß und Tanzen: 'Car on a train', 'Ramona from Barcelona' und 'Ska Pig' sind bis heute ungeschlagene Klassiker des schnellen Ohrwurm-Ska! So viel zu der historischen Bedeutung, also kniet schon einmal, ihr Säcke. Denn mit 'You Shot Me' legen die Niederländer neues Manna in den Brotkorb. Alle wichtigen Zutaten sind mit eingebacken: schneller Ska, Texte voller englischem Humor, absolut tanzbar und wunderbar erheiternde Musik. Mit 'Dobeedoo' steht am Anfang zwar ein etwas mühsameres Lied, das fürchten lässt, Mark Foggo sei den Reizen des modernen Ska erlegen: verzerrte Stimme, verzerrte Gitarre; das lässt leider etwas zuviel an Skaos oder Skarface denken. Aber schon bei 'You Shot Me' ist man in einer klassischen Mark-Foggo-CD angekommen. 'Deadbeat' und 'Skank It Up' sind typische Hits mit unverwechselbarer Tanzqualität, ohne jedoch die alten Klassiker zu wiederholen. Das ist das Geheimnis. Man erkennt den Stil, aber man verwechselt die Lieder nicht. Des Weiteren widmet man sich den Drogen ('Marijuana') und den Frauen, sowie (auch groß!) dem Alkohol: 'You look at me from your fresh-fruit-juices, don't you know that vitamins are useless.' Großer Humor, große Musik und sehr, sehr ehrlich. Die ungewöhnlichsten Momente erreicht die Platte aber erst bei 'Chuck No Luck', bei dem Mark so herzzerreißend über Unglück singt und so große stimmliche Qualität erreicht wie es auf vorhergehenden Veröffentlichungen noch nicht zu hören war. Dringende Kaufempfehlung für ALLE, die sich mit englischem Ska gut vertragen und HÖCHSTNOTE seit 'Ska Pig'.« ALLSKA Seit wann es die Band Mark Foggo's Skasters schon gibt kann ich nicht
genau sagen. Mark Foggo selbst ist jedenfalls mittlerweile 55 Jahre alt
und hierbei handelt es sich um den 12. Longplayer des netten Herren aus
den Niederlanden. Musikalisch gibt es, wer hätte das gedacht, sehr
melodischen und poppigen Ska, der neben Saxophon und Trompete auch von
einem Keyboard begleitet wird, was dem Ganzen eine eigene Note verleiht.
Schnelle Offbeats wechseln sich mit etwas langsameren Klängen und
bei "Marijuana" gibt
es auch mal ein paar Reggae-Klänge. Dazu gibt es Texte über Alltagssituationen,
die Review: YOU SHOT ME CD (skan k y lil/cargo) Artist: MARK FOGGO'S SKASTERS Ox-Fanzine / Ausgabe #62 Ich muss gestehen, die ersten zwölf Alben von MARK FOGGO'S SKASTERS (die Band besteht seit 1987) sind spurlos an mir vorbeigerauscht. Sprechen wir einfach barmherzig von Mut zur Lücke. Dabei spielen sich die sieben holländischen Jungs um Mark Foggo seit Jahren den Arsch wund. Musikalisch wird auf "You Shot Me" zwölfmal abwechslungsreicher Uptempo-Ska geboten: vom Pubrock'n'Ska "Foolin" bis zum BAD MANNERS-mäßigen "Skank it up". Songtitel wie "Living on alcohol" oder "Marijuana" sind selbstredend. Besondere Aufmerksamkeit erregt dabei aber die Stimme von Mark Foggo, erinnert sie mich doch sehr stark an den seligen Ian Dury ("Sex & drugs & rock'n'roll"). Bei Songs wie "You shot me" oder "Wedding day blues" bildet sich fast eine Gänsehaut, singt hier etwa Ian Dury? Ich bin angenehm überrascht. (41:34) (7) (Kay Wedel) 'Beatbuster' von den 2ToneBoys berichtet: Kingston West - London East - Dortmund Nord am 11.12.2004 MARK FOGGO & THE SKASTERS OFFBEAT PROPELLER - THE CLERKS BRAINBUGSIch weiss auch nicht woran es liegt - höre ich irgendwo das der Foggo und seine Skasters auftreten, kann ich es nicht mehr erwarten und bin ganz rappelig. Genaus so war es als ich vom Ska-Festival am 11.12.2004 in Dortmund gelesen bzw. gehört hatte. Da es diesmal keine lästigen Terminüberschreitung wegen so unwichtigen Dingen wie Hochzeiten oder Umtrünken gab, stand einer Audienz beim Foggo nichts mehr im Wege. Gesattelt und mehr oder weniger vollgetankt machte sich unser kleines Ska-Königreich auf vier Räder mit uns auf den Weg nach Dortmund. Aufgrund der Fahrkünste unseres Kutschers Dirk waren wir auch eine satte halbe Stunde zu früh da, so dass wir noch Zeit genug hatten, ein paar Ideen nachzutanken und ein paar Fotos zu machen. 19:30 Uhr machte der Schuppen auf. Der Spass kostete pro Nase 10 Euro Eintritt. Für sein Geld bekam man vier Bands zu sehen, die da hießen Brainbugs, The Clerks, Offbeat Propeller und Mark Foggo & The Skasters. Bevor ich näher auf die Bands eingehe, muss ich an dieser Stelle bemerken, dass das Happy-Hour-Teils-Biermarken und Teils-Bargeld-System jeglicher Logik widersprach und mich völlig überfordert hat. Macht aber nix - das Bier war trotzdem sehr bekömmlich (wundert mich eigentlich - ist ja schließlich Dortmund gewesen). Aber ich habe ja auch in meiner 50jährigen Konzertkarriere gelernt, auch mit niederen Gebräuen auszukommen. Was aber gar nicht geht, ist diese schale Jauche, die einem in Köln von irgendwelchen vagabundierenden Urin-Kellner vor die Nase gestellt wird - aber ich schweife ab.
Das Ska-Festival gab uns die Gelegenheit den Horst (DEN Horst) vom Allska-Forum endlich einmal kennenzulernen. Vorangegangene Versuche waren immer wieder aufgrund terminlicher Schwierigkeiten misslungen. Horst war in Begeleitung einer sehr bezaubernden Dame, deren Name ich aber schon wieder vergessen habe. Ich glaube, es war etwas mit »O«. Die 2ToneBoys wurden an diesem Abend von Horst auch via eigens in der Allska-Schmiede gezauberter Buttons zu offiziellen Allska-Rittern und Ui-Skins geschlagen. Mit den Beiden gaben wir eine fachkundige Jury ab, die auch gleich bei dem Opener des Abends zur Tat schritt. Der Konzertsaal, wenn man das so nennen will, war eine alte umgebaute Kegelbahnanlage (!). Die Soundanlagen war...naja... sehr provisorisch und klang auch so. Entweder hörte man die einzelnen Instrumente bzw. den Gesang gar nicht oder sie waren viel zu laut. Ein Umstand, der mir Kopfschmerzen und stundenlang ein nervtötendes Piepen in den Ohren eingebracht hat. Daher an dieser Stelle schonmal Punktabzüge für die Hoeschbar.
Wie schon erwähnt, spielten die Brainbugs zuerst auf. Eine, sowie ich mitbekommen habe, Band aus Dortmund, die sonst irgendwo in Garagen auftritt. Nun, wenn es nach mir geht - dann können die auch weiterhin in Garagen auftreten. Obwohl ich mir Mühe gab, wollten die mir so rein gar nicht gefallen. Es gehört eben mehr zu einer Ska-Band als drei Akkorde zu spielen und ab und an ein paar Trompeten-Einsätze zu geben. Ähnlich viel auch das Urteil bei den anderen aus. Aber ich konnte mich ja schon auf die nächste Band, die ich auch schon zweimal zuvor gesehen habe, freuen. The Clerks spielten nach den Brainbugs. Ich mag die Clerks sehr - eine recht unbekannte, wenn gleich aber auch in meinen Augen und Ohren sehr talentierte Band aus dem Großraum Köln mit ihrem recht unverwechselbaren Frontmann Gero. Er hat so ein liebenswürdiges Bullterrier-Gesicht, so dass man die ganze Zeit geneigt ist, ihm hinterm Ohr kraulen zu wollen. Dazu ist er auch sonst ein sehr offener, feiner Kerl, mit dem ich gerne mal um die Häuser ziehen würde. Dazu hat er sich noch als recht mutig erwiesen, denn mit den Worten 'Ich begrüße den zukünftigen Tabellenführer der 2. Bundesliga' hat er sich in Dortmund nicht all zu viele Freunde gemacht. Ich fands allerdings sehr spaßig. Die Clerks gaben 45 Minuten lang ihr bestes. Allerdings machte ihnen die zuvor genannte miserable Soundanlage sehr zu schaffen. Trotzdem kann ich behaupten, dass die Clerks allgemein sehr gut ankamen. Ich sage denen innerhalb der Ska-Szene noch eine große Zukunft voraus.
Nach den Clerks kamen »Offbeat Propeller« auf die Bühne. Gehört hatte ich schon von denen, so dass ich gespannt war, was die musikalisch so zu bieten haben. Die hatten sogar ein eigenes Intro, so dass ich mir dachte »Wow! Das könnte was Professionelles werden!« Aber leider weit gefehlt. Als lahm und laff stellte sich der Sound von den Propellern vor. Vielleicht tue ich ihnen auch ein wenig unrecht, weil ich nach zwei Songs wieder gegangen bin um einige Gerstensaft-Kaltschalen zu trinken, aber auch von den Leuten, die bis zum Schluss dageblieben sind, habe ich nicht viel positives gehört. Jetzt konnte nur noch der Foggo das bisher eher musikalisch durchwachsene Festival zu einem ruhmreichen Ende führen und wer den Foggo kennt, der weiss, dass er ein Garant für tanzbaren Ska und jede Menge Fun ist.
Die Skasters hatten lange vor ihrem Auftritt mit der besagten Soundanlage zu kämpfen, so versuchte sich Gitarrist »Mr. Fish« nachher höchst selbst am Mischpult. Als Mark erkannte, dass alle Mühe für die Katz war, egal wie lange man jetzt noch am Mischer herumfummeln würde, begann er einfach mit dem ersten Song. Keinen zu früh, denn die Stimmung im Publikum wäre wenig später wegen der langen Warterei möglicherweise gekippt. Der negative Beigeschmack aufgrund des wirklich grausamen Sounds war aber aufgrund der Performance und des Talents von Mark Foggo und den Skasters schon bald verflogen.
Zuvor hatte ich gelesen, dass Mark sich vor wenigen Tagen einer Leistenbruchoperation unterzogen hatte, so dass ich angenommen habe, dass Mark sich mit seiner Bühnenshow verständlicherweise zurückhalten würde, aber, glaubt mir, was ich auf der Bühnen gesehen habe, hat alles andere, was ich an Show und Performance vom Mark jemals gesehen habe, in den Schatten gestellt. Der Mann hüpfte von links nach rechts, von vorne nach hinten und stand nicht eine Sekunde lang still. Das Publikum war sofort Feuer und Flamme. Er selbst hatte wohl sehr bedauert, das letzte Konzert aufgrund seines Leistenbruches hat ausfallen lassen zu müssen, so dass er sich wohl dachte »Jetzt erst recht!«. Erfreulich war auch, dass er ein neues Programm zusammengestellt hat, mit teilweisen bekannten, teilweise auch unbekannten Songs und natürlich allen seinen Knallern wie »Mission of Ska«, »Ramona from Barcelona«, »Ska Pig«, »Hair Cut«, um nur wenige zu nennen.
Nach dem Gig hat die bezaubernde Dame vom Merchandising-Stand
(wenn man das so nennen will) uns noch einen Blick in den »Backstage« Bereich
gewährt. Und was soll ich Euch sagen? Ein Leben voller Sex, Drugs
und Rock'n'Roll!! Nachdem wir uns den Weg über und durch hunderte
kreischende Mädels gebahnt hatten, hatten wir noch Gelegenheit ein
paar nette Fotos mit uns und dem Mark zu machen, die jetzt neben anderen
geilen Fotos von dieser und anderen Veranstaltungen auf der Homepage
der 2ToneBoys zu bewundern sind.
Was MARK FOGGO und seine Skasters auf dem With Full
Force abliefern, ist nicht von dieser Welt. Mit einem Best-of-Programm
in der tasche und jeder Menge Spielfreude entfachen Mark und seiner Jungs
ein 45-minuten Feuerwerk der guten Laune. Vor der Buhne gibt es keine
besucher der sich nicht im Rythmus bewegt. Selbst zwei erst skeptisch
wirkende Black-Metaller konnen sich nach 5 minuten Ska-Beschallung das
Tanzen nicht verkneifen. Witzig anzusehen! Mark Foggo's Skasters
1950 im englischen Liverpool geboren, spielt er bereits mit 14 Jahren in ersten Bands, siedelt aber bald nach Südlondon um, wo er sich die Gitarre umschnallt. Rhythm'n'Blues und Punk sind die Musikrichtungen, die ihn reizen. Nach einer nicht näher überlieferten Bekanntschaft mit dem englischen Gesetz, beschließt Mark, ins holländische Eindhoven umzusiedeln, wo er schnell seine erste richtige Band findet. Unter dem Namen Mark Foggo's Secret Meeting mixt die Truppe Punk- mit Ska-Nummern und nimmt die Debütsingle "New Shoes" auf. Foggo gründet hierfür mit Top Hole sein eigenes Label. Wohl im Zuge der erfolgreichen Two Tone-Bewegung um Madness und die Specials zeigt sich das Polydor-Label interessiert und veröffentlicht 1980 das Debütalbum "Speeding My Life Away", das zumindest in Holland für Aufsehen sorgt. Die Band zerbricht jedoch wieder und Mark arbeitet eine Weile solo weiter, während er sich nach und nach intensiv mit der Geschichte der Ska-Musik befasst. Nach einer Entwicklungsphase über die Alben "State Of Mind" (1984) und "Weapons & Guitars" (1985), auf die Foggo heute nicht mehr so gerne angesprochen wird, findet der große The Beat-Fan 1987 seine Mitstreiter, aus der schließlich Mark Foggo's Skasters entstehen. Gleich das erste gemeinsame Album "Ska Pig" wirbelt die Ska-Szene 1989 gehörig auf und zählt bis heute zu einem Meilenstein des Genres. Bereits im Jahr zuvor tritt er beim Londoner International Ska Festival neben Szene-Größen wie Laurel Aitken und Prince Buster auf. In Deutschland, wo bald darauf mit Gruppen wie Blechreiz, No Sports, den Busters und den Butlers ein großes Ska Revival einsetzt, rekrutiert Foggo mit seinen Skasters bald eine große Fangemeinde. Es folgt 1990 mit "Captain Skarlet" ein empfehlenswertes
Livealbum und zwei Jahre darauf wieder ein neues Studiowerk ("Couldn't
Play Ska"). 1995 wagt sich der Holländer mit "Haircut" an
einen elektronischen Ansatz heran. Dieses Experiment trifft bei der eingefleischten
Ska-Crowd auf geteilte Begeisterung, tut seinem Ruf als Killer-Performer
aber keinen Abbruch. Ende der Neunziger ändert sich das Skasters-Line-Up
um den Sänger geringfügig. 2005 gehört der Band neben
Foggo Gitarrist Mr. Fish aka Gerben Rienk Visser, Posaunist Aldo Groen,
Trompeter Vincent van Lent, Saxophonist Paul Berding, Basser Thijs Gorter
und Drummer René Beaart an. Die lange Zeit vergriffenen Alben
seiner Frühphase (ab "Ska Pig") sind dank Foggos neuem Label Skanky
Lil zumindest auf CD heute wieder erhältlich. |
INTERVIEWS Im Auftrag des Herrn: MARK FOGGO Der Sommer drückt draußen seine letzten
Wärmestrahlen aus und wir waren den ganzen Tag am See. Endlich!
Ich war dieses verregnete Drecksjahr tatsächlich nur zweimal in
einem See schwimmen. Draußen sind die Biergärten voll, vor
jeder kleinen Assi-Bar im Prenzlauer Berg scharen sich Hunderte um ihren
Alkohol. Aber wir fahren weiter und würdigen sie keines Blickes,
denn heute Abend lädt Mark Foggo ins Kesselhaus.
Am meisten muß einem noch die Vorband EAT LESS BREAD leid tun, denn bei denen ist schlicht gar nichts los. Auch umgekehrt funktioniert der Ska nicht, die Musik der Vorgruppe kann aus dem bißchen Publikum gar nichts heraus holen. Als Mark Foggo die Bühne betritt stehen die Leute alle ganz hinten im Saal, da wo Bar und Merchandising eine gute Rückendeckung abgeben. 'Hello Ska people! There are not many Ska people here tonight, but you dont need many ska people for a very good ska party.' Immer noch ist Ska das absolute Lieblingswort von Mark Foggo und er benutzt es in jedem Satz. Sowohl die Musik der Band als auch die nicht enden wollende Energie des Sängers hätten mehr Publikum verdient, aber er hat recht: die Quantität ist nicht der entscheidende Faktor. So hat man auch mehr Platz zum tanzen und wer heute gekommen ist, der tanzt auch. Nachher werden sogar ordentlich Zugaben gefordert und irgendwie sehen dann doch alle zufrieden aus.
»Ach was, früher hab ich Punkrock gemacht.
Das war 1979 in Holland, ich war gerade erst nach Groningen gekommen
und habe in Friesland in einer Segelschule gearbeitet, weil da die einzigen
Engländer waren, die ich in der Gegend finden konnte. Und ich konnte
ja damals kein Niederländisch. Weißt du, damals hatten wir
eigentlich überhaupt gar kein Publikum.«
Und wenn man sich bei Mark Foggo auf etwas verlassen kann, dann auf den Humor. »Wenn ich nicht Sänger geworden wäre, dann hätte ich vermutlich Comedy machen müssen. Das war eigentlich mein Traum, ich liebe alle diese englischen Comedyserien. Aber ich habe einen Weg gefunden, die Comedy auch bei der Musik auf der Bühne einzusetzen.« Auch die neue Platte 'You Shot Me' ist voll von dem Humor, bei dem sich mancher mit Grausen abwendet während sich andere auf dem Boden wälzen. Zum Beispiel die traurige Geschichte von 'Chuck No Luck', der auf der Strasse verhauen wird. Einfach so. Und tritt in Scheisse, na klar. Wird entführt und von einem LKW überfahren. Bitter. Und bekommt ein Klavier auf den Kopf. »Wenn Du mich fragst, auf was ich eher verzichten könnte, dann wäre das die Musik. Es wäre eine ziemlich knifflige Entscheidung, aber ich glaube nicht, dass ich auf den Humor verzichten kann. Niemals.« Er hat auch einmal probiert, eine Platte mit ernsthafter Musik aufzunehmen. »Aber das war unter Zwang, die Plattenfirma war 1985 der Ansicht, dass sich Ska überhaupt nicht mehr verkauft und wir sollten doch etwas anderes probieren. Herausgekommen ist eine Mischung aus Rock- und New-Wave-Musik, grauenhaft schlecht und wann immer ich irgendwo eine Kopie davon sehe, kaufe ich sie und esse sie auf. Ich hasse diese Platte. Danach habe ich die Zusammenarbeit mit Plattenfirmen aufgegeben und einfach mein eigenes Label 'Skanky Lil' aufgemacht.« Auch eine Lektion, die er aus seiner Punkrock-Jugend mitgenommen hat.
»Ich denke, ich bin insgesamt kein allzu
anspruchsvoller Mensch, im herkömmliche Sinne. Ich brauche nicht
viel, um ein glückliches Leben zu führen, ich habe meine Musik,
eine gut aussehende Freundin. Ich lebe inzwischen in Antwerpen und ich
lebe einigermassen gut. Das heisst, ich komme damit über die Runden.
Die meisten Musiker in der Band haben einen regulären Job oder verdienen
Geld als Studiomusiker, als Sänger kann ich aber kaum Geld als Studiomusiker
machen. Aber hey, ich brauche kein Haus und keinen Hund. Ich brauche
nur meine Gigs!«
»Wir waren vor den Misfits und nach einer
Band namens Field of irgendwas. Die Band vor uns hat die Bühne schlicht
zerlegt und ich dachte, okay was solls, wir gehen raus und machen, was
wir immer machen. Wir haben sowieso keine andere Chance.« Herausgekommen
ist dabei eine Sammlung der reinen Hits, von 'Ska Pig' über 'Weirdos'
bis 'Ramona' und 'Car on a Train'. Das ist so etwas wie das Lexikon des
Ska, der auf den englischen Two Tone folgte: schnell, kompromisslos,
voller Humor und nicht enden wollende Tanzmusik ohne Rhyhtmuswechsel. Mark Foggo - Der Jim Carrey des Ska Der 1950
in Liverpool geborene Mark Foggo gilt als einer der erfolgreichsten Sänger
im Ska-Genre. Zusammen mit seiner Band, den Skasters, hat er sich durch
ausgiebige Tourneen zahlreiche Fans, vor allem in Europa, erspielt. Mark,
der seit 1979 in den Niederlanden, seiner Wahlheimat lebt, ist nicht
nur auf der Bühne ein begnadeter Entertainer. Anläßlich
seines Auftritts am 27.01.2005 in Bamberg/Bootshaus (Support: Loaded,
VVK läuft!) lassen wir im Interview mit Mark Foggo seine bisherige
Karriere Revue passieren. Nicht weiter verwunderlich also, dass Mark Foggo dann schnell mit der Mitte der 70er Jahre aufkeimenden Punk-Bewegung in Berührung kam. Als Ende der 70er Jahre Ska-Musik via 2 Tone-Ära (Mark war ein großer Specials-Fan) ein großes Revival bzw. einen Neuanfang erlebte, hatte er endgültig seine Berufung gefunden. „Ich hatte 1979 ein Problem mit der englischen Justiz und verliess daraufhin das Land, um fortan in Holland zu leben. Ich kam am 01.07.1979 mit einigen Musikern nach Friesland. Kurze Zeit später trennten wir uns und ich gründete ‚Mark Foggo's Secret Meeting'. Stilistisch spielten wir einen Mix aus Punk und Ska. Ich habe immer schon mehr diese Uptempo-Variante bevorzugt, die jamaikanischen Wurzeln von Ska, Dub und Reggae üben bis heute keinen großen Einfluss auf mich aus.“ Mark gründete sein eigenes Label ‚Top Hole', brachte darauf die Single „New Shoes“ heraus und postwendend stellte sich der langersehnte Erfolg ein: Die Band hatte Auftritte im TV, wurde im Radio gespielt und das Major-Label Polydor nahm die Band unter Vertrag. „Das erste Album, ‚Speeding My Life Away', wurde in Holland sehr erfolgreich. Ich trennte mich später wieder von dieser Band, veröffentlichte als Solo-Interpret eine Reihe weiterer Platten auf diversen Labels und wurde ein totaler Ska-Anhänger. Punk hörte ich zwar privat noch, stilistisch hatte er aber keine Bedeutung mehr für meinen eigenen Sound.“
Das Debut-Album ‚Ska Pig' wurde ein weiterer Erfolg, dem sich bis heute annähernd zehn weitere CD-Veröffentlichungen anschlossen. Durch die internationale Verknüpfung der Szene wurden Mark Foggo's Skasters auch außerhalb Europas, vor allem in den USA und Japan zum festen Begriff. Der 55jährige ist unablässig mit seiner Band auf Tour und begeistert seine Fans mit einer ausgeprägten Bühnenpräsenz und den dazugehörigen Entertainerqualitäten. „Bei den Skasters gibt es immer wieder Besetzungswechsel, aber mittlerweile kenne ich viele gute Musiker, die meine Stücke spielen können, da gibt es keine Probleme eine Band zusammenzustellen.“ Wer Mark Foggo einmal live gesehen hat, wird ihn so schnell nicht vergessen. „Um ganz ehrlich zu sein, ich reise gar nicht so gerne. Aber die Auftritte entschädigen mich dann wieder für alle Strapazen. Und wenn ich dann mit den Leuten eine gute Ska-Party feiern kann, bin ich absolut zufrieden.“ Da stört es ihn auch weniger, wenn immer mehr jüngere Fans zu seinen Konzerten kommen. Aber vielleicht kommt ihm dies auch nur so vor, weil er immer älter wird, so ähnlich wird es u.a. auch Buster Bloodvessel, Desmond Dekker und Laurel Aitken ergangen sein. Und auch wenn immer mal wieder die ein oder andere Band aus der Szene im TV oder Radio Beachtung findet, ist doch klar, dass Ska nach wie vor nicht Mainstream-kompatibel ist. „Es ist schon erstaunlich, dass die einzigen richtig großen Ska-Acts
aus den 80er Jahren stammen, wie z.B. Madness. Aber so muss sich die Szene
halt von innerhalb beleben, besser als wenn ihr der schnelle Ausverkauf
droht.“ Zumindest
seinen Lebensunterhalt kann Mark mit den Skasters anscheinend gut verdienen.
Das von ihm gegründete Projekt The Babyshakers, lag nach der ersten
CD-Veröffentlichung schnell wieder auf Eis. „Es war ein Mix
aus Ska und Rock´n Roll, aber alle anderen Mitglieder hatten auch
wenig Zeit, da haben wir es wieder gelassen. Als nächstes plane ich
für die WM 2006 einige Auftritte mit einer deutschen Punkband, also
ein weiteres Projekt neben dem ständigen Tourleben mit den Skasters.
Da stehen für 2006 übrigens auch Auftritte in Japan und Australien
an.“
|
|
“Met een set als een onstopbare trein en een voorman
als het gestoorde neefje van de paus zweepte Foggo zijn discipelen op
tot ongekende hoogtes.” “Een band die door de meeste (Nederlandse) media
eigenlijk al jarenlang over het hoofd wordt gezien maar die wel steevast
de zalen weet te vullen.” “En na vanavond snap ik ook waarom, Mark Foggo’s
Skasters is simpelweg een ska-band van internationale allure. Punt.” “Zelfs de meest fervente muurbloempjes konden het
niet laten om uit hun dak te gaan op de aanstekelijke up-tempo skamuziek
van Mark Foggo’s Skasters.” “mark foggo: weeeer een goede show, knap dat die
gast het altijd weer flikt om weer een goede show te geven” “Het is heel tof om te zien dat dan ook de Berlijnse
Kalkscheune (een zaal waar deze maand ook bands als The Libertines, Phoenix
en Interpol zullen spelen) voor Mark Foggo’s Skasters volloopt.” De titel van meest invloedrijke man in de Europese ska-scene
lijkt echter weggelegd voor de Brit Mark Foggo, die na een verblijf van
meer dan twintig jaar in Nederland toch wel als Nederlander beschouwd
kan worden. De man zorgde er samen met zijn bands The Skasters, Secret
Meeting en The Babyshakers voor dat het niet enkel Engelse bands als
Madness en The Specials waren die ska opnieuw introduceerden. “Waarom
wordt iemand die al in die tweede skagolf actief was hier nog eens in
de bloemetjes gezet?”, vraagt u zich wellicht af. Wel, zonder Foggo
zou ska in Nederland nooit zo alomtegenwoordig zijn als nu het geval
is. Zonder Foggo geen, geen Mr. Review en geen Rude Rich & The High-Notes.
En dat is reden genoeg om deze pionier nog eens te noemen. Stijl: Ska In het interview op onze site zegt Mark Foggo dat er
geprobeerd is om het nieuwe album 'You Shot Me' wat minder tam te maken
dan de voorganger. Dat is goed gelukt. Het album heeft een lekker direct
geluid waardoor de afstand tussen de energie van een live-optreden en
het plaatwerk niet te groot wordt. De langspeler kenmerkt zich door een
uitgekiende variatie en slaagt er daardoor moeiteloos in om de aandacht
van de luisteraar vast te houden. In de volgorde is op een goede manier
rekening gehouden met de verschillende invalshoeken en het tempo verschilt
van nummer tot nummer, het maakt 'You Shot Me' tot een zonnig en vrolijk
album dat voorbij is voor je er erg in hebt en dat is een goed teken.
Foggo sprak verder uit dat er op deze langspeler wat meer teruggegrepen
zou worden op de ska-punk van de begindagen. Dat heeft tot een hoog Ian
Dury-gehalte geleid. Niet dat de Skasters Dury naspelen, maar de humor,
de arrangementen en het stemgeluid van Foggo zelf doen regelmatig denken
aan de helaas overleden Tommy Cooper van de punk. De eerlijkheid gebiedt
wel te zeggen dat de muzikanten af en toe (in sommige nummers) naar iets
te voorspelbare partijen grijpen. Vooral de blazers en de bassist kiezen
wel eens voor te voor de hand liggend spel. Het enthousiasme en de voordracht
van Foggo en zijn maten compenseren dat manco echter, zodat het ook weer
niet al te nadelig uitpakt voor het luisterplezier. AANSTEKELIJKE SKASTERS
Frontman Foggo komt oorspronkelijk uit Engeland, waar hij al in verschillende bands had gespeeld. In 1979 verhuisde hij naar Nederland en richtte hier de Mark Foggo‘s Skasters op. Dan praat je dus over jaren ervaring en speelplezier. Er zijn dan ook al honderden optredens geweest, waar het publiek werd getrakteerd op snelle ska en een wervelende show van de Mr. Bean-achtige Foggo. Houd je niet van ska dan zijn er nog altijd de maffe teksten om van te genieten. Het album begint meteen goed met de titeltrack ‘St. Valentines Day Massacre’. De toon is dan meteen gezet. Even terug in de tijd met Al Capone en Bugs Moran in 1929. Ook prettig luisteren is het snelle off-beat nummer ‘A car on a train’. Het nummer laat je hoofd meteen knikken en zet je het nummer wat harder dan loop je springend je huiskamer door. ‘A car on a train’ vertelt over een vermiste auto, nadat deze auto op een trein de tunnel doorreed. Niemand is schuldig hieraan, maar dat de auto nooit meer teruggezien is, is een feit. De meeste Skastersongs hebben aanstekelijke refreintjes
en worden elke keer weer opgeleukt door de sax en trompet. De meeste
nummers hebben verrassende breaks en geen enkel nummer gaat vervelen.
Dat Mark Foggo’s Skasters enorm veel ervaring hebben is duidelijk
uit de goed gearrangeerde songs op te maken. Het geheel zit retestrak
in elkaar en hoort dan ook eigenlijk allang wereldberoemd te zijn. Alles
klopt. ‘St. Valentines Day Massacre’ behoort zeker bij een
van de beste ska-albums die de laatste jaren zijn uitgekomen.
Mark Foggo's Skasters - in
een snikhete en te kleine ruimte voor zoveel publiek een lekker optreden
van de maffe Mark Foggo. Waarschijnlijk had je (feat. Mark Foggo) al zien staan
bij de titel, Mark Foggo is toch wel een 'legende' in ska-land, vooral
in Nederland en Engeland. Voor hun debuut-ep hebben ze daarnaast godfather van
de Nederlandse ska Mark Foggo gestrikt voor een gastbijdrage. En laten we vooral ook niet hun duet met Mark Foggo (geen onbekende in de ska-scene) vergeten. Een beter visitekaartje hadden zij zich niet kunnen wensen. SPL's Playground over Mark Foggo’s gastbijdrage op de EP van ska-band Wisehead.. Ska met reputatie Ook de immer voortdenderende Mark Foggo en zijn Skasters
bleken nog even aanstekelijk. Met een set als een onstopbare trein en
een voorman als het gestoorde neefje van de paus zweepte Foggo zijn discipelen
op tot ongekende hoogtes.
“Als ik daarna in de Zaal kom voor Mark Foggo's
Skasters, wordt het probleem duidelijk van een uitverkocht Dutchska.
Tot in alle hoeken en kiertjes puilt de zaal uit van mensen die hem willen
zien spelen” De muziek verandert de kantine van Minerva
op slag in een dampende en dansende massa. De band staat als een huis.
Het uiterst expressieve hoofd van Mark Foggo doet de rest. Vooral de
ska-versie van Blue Hotel van Chris Isaak slaat in als een bom. Mark Foggo’s Skasters – You
Shot Me
Wanneer de meeste mensen net door de zon uit hun tent zijn gebrand. Kunnen ze meteen gebruik maken van het zomerse weer met de ska band Mark Foggo's Skasters . Voor veel mensen waarschijnlijk nog een relatief onbekende band, maar in ska land is Mark Foggo heer en meester. Het geluid van Mark Foggo werkt ook onmiddelijk op de 'skank spieren' in en iedereen staat dan ook meteen te springen en op het ritme 'ska!' mee te te roepen. Het is de ideale start van de dag. Mark Foggo's Skasters - LOWLANDS MARK FOGGO'S SKASTERS ZETTEN PAARD VAN TROJE OP ZIJN KOP vpro 3voor12 Den Haag Op donderdag 1 6 februari werd de Kleine Zaal van het
Paard van Troje weer eens omgetoverd in een bruisend Skaville. Mark Foggo
wist het publiek samen met zijn Skasters tot het eind te boeien en te
entertainen en wist gelukkig zelf ook van geen ophouden. Dik anderhalf
uur skanken (dansen op ska) was wat het publiek te wachten stond. En
dat deed het publiek..volop!
'You Shot Me' Skanky Lil'Records Wat Herman Brood is (was) voor de Nederlandse rock, is Mark Foggo voor alles dat skankt boven de Moerdijk. Yep, Nederlands antwoord op de Britse ska van de jaren '80 doet al 25 jaar onverstoorbaar zijn ding, en ook nu slaagt hij er weer in om een brede smile op ons bakkes te toveren. Zijn eigen stijl, hoppend tussen traditionele ska en de two tone, werkt hij album na album verder uit, en op 'You Shot Me' tilt hij die weer naar the next level. Titelsong 'You Shot Me' brengt je direct in de juiste sfeer voor een 40 minuten durende skankfest. De aanzwengelende gitaarriff van 'Deadbeat', de country pianoriedel in 'Chuck No Luck', het uitermate grappige en leuke 'Living On Alcohol' of het klassieke, naar The Clash knipogende 'The Lottery' ... 't Zijn maar een paar voorbeelden waarom wij zo blij zijn met deze feestelijk goeie plaat! (mc) Rif Raf Antwerpen, Belgie
STEMLOZE FOGGO STEELT TOCH DE SHOW (Eindhovensdagblad 05-12-2005) Concert met Skasters in Nirwana Hoofdprogramma Mark Foggo's Skasters weet deze avond al op voorhand dat het kamt met een groot probleem, de stem van zanger/bandbrein Mark Foggo. De zanger is namelijk nog niet helemaal hersteld van een stemoperatie en dus heeft hij de hulp ingeroepen van zangers Dr. Rude (Rude&Visser) en Johan Steevens (J-stars), waardoor er maar liefts 9 man op het kleine podium van Nirwana zijn gepropt. En dat dat geen overbodige luxe is blijkt wanneer de zanger zijn eerste woorden in de microfoon probeert te roepen. Meer dan wat hese klanken krijgt hij dit keer niet uit zijn strot. En dus hangt de energieke frontman maar een knalrood mini-gitaartje om zijn nek en dubbelt de akkoorden van Mr. Fish. Intussen zet hij zijn bekende blik - de ogen wijd opengesperd en de wenkbrouwen flink gefronsd - op. En heel sporadisch poogt hij een woordje mee te brullen, maar echt zingen kun je dit niet noemen. Deze avond moet je voor de echt spannende klanken bij bijvoorbeeld Paul Berding, de saxofonist zijn. Hij krijst er te pas en te onpas knallende solo's uit. Maar het maffe is dat Foggo toch op een bepaalde manier de show steelt. Ook al is zijn muzikale inbreng deze avond zo ongeveer nihil, De meeste energie tijdens deze aanstekelijke ska komt namelijk van Foggo. Hij zet de teksten (die ook vaak door Mr. Fish worden gezongen) kracht bij door wat gekke mime-stukje en zweept de boel flink op. Aangekomen bij YOU SHOT ME de titeltrack van Foggo's laatste album, waagt de zanger er het toch op en neemt de leadzang voor zijn rekening. En dat had hij deze keer nou echt niet hoeven doen, want veel beter dan de openingswoorden klinkt het nog steeds niet. Maar het moet gezegd worden, ondertussen staat de boel wel flink op zijn kop! En even later roept de zaal maar wel mooi om een toegift! Toch is het hopen dat de stem van Foggo eind deze maand (als hij de 29ste december in de Effenaar moet spelen) echt hersteld is.
You Shot Me- Mark Foggo's
Skasters versus Madness - The Dangermen sessions Minder interessant is het nieuwste werkje van Madness .
In een soort van ode aan hun oude helden hebben ze een fikse greep in de
ska-snoeppot gedaan en de lekkerste zoetjes eruit gezocht. Daar is op zich
niets mis mee; zie Johnny Cash die op het eind van zijn leven enkele van
de mooiste nummers uit zijn carrière opnam. Het verschil is echter
dat Cash zowel zichzelf als die nummers opnieuw uitvond, terwijl Madness
soms wel erg voor de hand liggende nummers (Shame & scandal van Lord
Tanamo, Desmond Dekkers Israelites en Bob Marleys So much trouble in the
world) in een weinig spannend of vernieuwend jasje weet te steken. Een
positieve uitzondering op de voor de hand liggende keuzes is You keep me
hanging on (Diana Ross en The Supremes), alleen is de bekende versie zondermeer
leuker. Alweer een minnetje voor "The dangermen" dus. De enige
positieve uitwerking die The dangermen sessions volume 1 kan hebben is
dat mensen die Madness uit de disco kennen, deze plaat kopen en zodoende
uitgedaagd worden zich te verdiepen in de geschiedenis van ska, reggae
en rock steady. Mocht je Shame & scandal echter al in zeven verschillende
versies hebben, dan voegt deze weinig meer toe.
|
| INTERVIEWS PZC - Zeeland - The Netherlands - 09/01/2006 Door:
Frank Balkenende
Britse
muzikant Mark Foggo blijft Brok Dynamiet. SKA IS WEER HELEMAAL HIPGoes - Ska is weer terug. Jongeren hebben de vrolijke, door offbeats en moordend tempo kenmerkende muziek van begin jaren tachtig herondekt. Zaterdagavond is het in T Beest in Goes dan ook volle bak bij Mark Foggo's Skasters. De halve zaal skankt (skadansen in jargon) zich in het zweet. Foggo; “Ska is fun Music, it puts a smile on your face.” Ska ontstaat begin jaren 60 in Jamaica uit een huwelijk van swingjazz, rhythm & blues en Caribische stijlen als mento en Calypso.De dansmuziek krijgt zijn springerige accent door het voortdurende accent op de afterbeat, de tweede tel van een maat. The Skatalites voeren de jamaicaanse ska-scene aan, die echter eind jaren 60 plaats maakt voor nieuwe stijlen als dancehall en reggae. Ska beleeft eind jaren zeventig en begin jaren tachtig een tweede jeugd in Engeland. Jongeren hebben de eendimensionale punk & New Wave wel gehoord en omarmen de skabeat, die is meegebracht door jamaicaanse immigranten. Ska verovert de hitlijsten. De generatie veertigerws herinnert zich nog wel The Specials, The Beat, Madness, The Selecter en Bad Manners. In dat rijtje hoort ook de brit Mark Foggo thuis (toen nog met zijn band The Secret Meeting) die in die tijd naar Nederland vlucht na een akkefietje met justitie – “iets financieels”- in zijn vaderland. “Ik kom eigenlijk uit de punkscene maar toen ik The Specials & The Beat hoorde was ik verkocht. Muzikaal is ska interessanter dan punk, je kunt er lekker op dansen en van die sfeeren energie krijg ik rillingen over mijn ruggegraat, ik ben echt helemaal ska verslaafd." In de loop van de jaren 80 ebde de ska weg
maar de ijzersterke live-reputatie van Mark Foggo sleepte hem door moeilijke
tijden. “Net
als bij Britpop verloren de media hun interesse en er kwamen geen nieuwe
ska bands bij en de muzieksoort verdween van het toneel. Dat was een
teleurstelling. Ik ben toen maar mijn eigen platenmaatschappij beginnen – Skanky'Lil
Music. Ik
kon overleven omdat we een geweldige podiumreputatie hadden. In onze
shows gaan alle remmen los.” Inmiddels zit
het muzikale tij weer mee. Jongeren hebben Ska herondekt en het wemelt
van de (nieuwe) ska bands. Soms met de leukste namen zoals Boter, Ska
en Eieren. “Er
is absoluut sprake van een derde ska-golf. Eindelijk zijn er opvolgers
want je kunt niet op ouwe lullen als ik blijven teren. Ik denk dat veel
jongeren een beetje uitgekeken raken op al die MTV rommel en er de pest
aan hebben dat de media bepalen wat ze moeten luisteren. Vell goede muziek
krijgt daardoor geen kans. Mede dankzij internet ontdekken jongeren de
ska. Wat hun dan zo aantrekt in ska? De energie en de good-vibes denk
ik.” De uit Liverpool afkomstige, maar in Antwerpen woonachtige Foggo maakt nog steeds ska die op de leest is geschroeid van de Britse bands die destijds uitkwamen op het Two-Tone Label. Het recept is simpel – Snelle Punky Offbeats, staccato gitaarslagjes, een jegelend orgeltje, een vette blazerssectie, syncopische koortjes en een zanger die totaal door het lint gaat. KONIJN Dat laatste is de 55-jarige, maar energieke Foggo wel toevertrouwd. Op het podium skankt hij als een op hol geslagn Duracel-konijn en trekt hij voortdurend gekke-bekken. Hij is wel eens omschreven als een kruising tussen Mr. Bean en Iggy Pop. Grijnzend: “Ik denk dat die omschrijving de waarheid aardig benaderd” Toch heeft 30-jaar ska zijn tol geeist. Foggo is in oktober vorig jaar geopereerd aan zijn stembanden die soort van op waren. “Na elk optreden was ik mijn stem kwijt en aan een zanger zonder stem heb je niet veel. Het gaat inmiddels de goede kant op, maar ik blijf dezelfde fout maken. Ik zing te hard en te geforceerd. Ik ga nu drie keer per week naar de logopediste, die me leert hoe het wel moet. Het lukt me niet, ik ben gewend zo te zingen. Ze kunnen toch geen pavarottie van mij maken. Bovendien moet ik er niet aan denken, je komt je auto niet meer in. Hahaha.” Zijn teksten gaan net als de muziek niet bijster diep en dat hoeft ook niet zegt Foggo. “Het is vrolijke dansmuziek, het is entertainment, daar passen geen sombere bespiegelingen bij. Ik schrijf gewoon op wat ik meemaak. Mijn vriendin heeft bijvoorbeeld geen rijbewijs, zodat ik na een optreden naar huis moet rijden en dus, zwaar klote, geen biertje kan drinken. Dat schrijf ik: “I can't drink, because you can't drive.”Simpel.” Mark Foggo toert door heel Europa en (in november) door Japan. Dit jaar verwacht hij zo'n honderd optredens te doen. Een topper wordt een tour langs Duitse steden waar het WK-voetbal zich afspeelt “Een kledingmerk heeft me gevraagd daaraan mee te doen. Ik ga alvast wat voetbalsongs schrijven voor de supporters. Het lijkt me leuk vanaf hetpodium zo'n honderd voetballen de zaal in te schieten. Dolle Pret.” Net als in 'T Beest, waar het gros als een bezetene skankt. Veel kale koppen met brede bakkenbaarden, maar dat zijn geen skinheads met foute ideeen, een skanker is doorgaans een vredelievend mens, dat de rock n roll in de heupen heeft en vervolgens net doet of het een dronken kip is. Verskakelijk
Door Bob Dieleman Skapionier Mark Foggo is een reiziger. Vanuit Engeland kwam hij naar Nederland en woonde in Groningen en later in Eindhoven. Tegenwoordig pendelt hij wat op en neer tussen Eindhoven, Antwerpen en Utrecht, de stad waar hij repeteert met zijn band: Skasters. Binnenkort speelt Foggo in Nirwana en de Effenaar en bracht hij onlangs een nieuw album uit: ‘You Shot Me'. In één van de vele Irish Pubs die Antwerpen rijk is, zit Foggo al aan de bar met een enorme pint Guiness bier te wachten op de interviewer. Zijn stem is hees en schor: het is de tol van jarenlang zingen en schreeuwen in een skaband. “Ik heb net een operatie gehad aan mijn stembanden”, vertelt Foggo. “Gelukkig hadden we november al vrijgehouden met de band, dus kan mijn stem weer herstellen. Voor de zekerheid zullen Dr. Rude van Rude & Visser en Johan Steevens van The J-stars me nog vergezelllen in Nirwana, daarna doe ik het weer alleen.” MisverstandenHet laatste wapenfeit in het enorme oeuvre van Mark Foggo heet ‘You Shot Me' en het is een van de beste skaplaten van de afgelopen jaren. Ruw, beukend en vooral heel erg dansbaar. “We namen de basis van die plaat op in de oefenruimte van PopEi in Eindhoven en werkte hem af op een woonboot in Amsterdam. Ik ben er zeer tevreden over, maar er zijn achteraf altijd dingen die beter hadden gekund. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar het kan altijd beter.” Over zijn teksten zijn vaak misverstanden. Foggo benadrukt dat sommige mensen ze veel te letterlijk nemen. Zo gaat ‘Living on alcohol' echt niet over zijn eigen drankhobby. Goed hij drinkt wel eens wat, maar een alcoholist is hij zeker niet. “Tja, en een liedje als ‘Marijuana' is ook gewoon een observatie. Het gaat eigenlijk over mensen die constant blowen. Een jointje op zijn tijd is oké, maar er is veel meer in het leven.” Na verloop van tijd en veel praten, knapt de stem van Foggo aanzienlijk op. “Hoe meer ik praat, hoe beter het wordt. Gelukkig, want ik ben een enorme prater, zoals je wel merkt.” VoetbaltourPlannen voor Mark Foggo's Skasters zijn er volop. Er wordt zelfs gedacht aan een voetbaltour in Duitsland, tijdens het wereldkampioenschap dat daar aankomende zomer plaatsvindt. “Ik heb al wat echte voetbalsongs geschreven en ik hoop dat we in elke stad en iedere avond dat er gevoetbald wordt, een concert kunnen regelen. Naast die voetbaltour, zijn we ook nog bezig met een Japanse tour. Ik hoor van iedereen dat skamuziek daar mateloos populair is en het geweldig is om daar te staan als skaband. Ook Australië wil ik volgend jaar aandoen, naast natuurlijk alle landen in Europa waar we elk jaar naartoe gaan. Tot en met Spanje en Italië aan toe.” Als Foggo begint aan zijn tweede halve liter Guiness (‘nou vooruit dan'), vertelt hij ook nog even over zijn ambitie naast muziek. "Wat me echt fantastisch lijkt, is een rol in een komisch stuk, op tv of in het theater. Dat is al een tijdje een droom van me. Maar als dat niet lukt, hou ik het gewoon bij het podium, want daar hang ik natuurlijk ook altijd de clown uit.” Mark Foggo's Skasters spelen op 3 december in Nirwana,
Lierop INTERVIEW FRET MAGAZINE Ska Mark Foggo – Missionaris van de Nederlandse ska-scene. Het
is alweer 26 jaar geleden dat de Brit Mark Foggo voet op Nederlandse
bodem zette. Inmiddels is de zelfbenoemde ‘missionary of ska’ tot
een vaste waarde van de Nederlanse ska-scene uitgegroeid en komt hij
samen met zijn band The Skasters op 17 juni met een nieuw album. Mark
Foggo over zijn nieuwe album, optreden en de Nederlandse ska-scene. Underground Erkenning Vorige week werd de nieuwe cd van Mark Foggo's Skasters gepresenteerd. Het album 'You Shot Me' is de opvolger van het in 2002 verschenen 'The Missionaries Of Ska' en bevat 12 nieuwe nummers. De in Liverpool geboren Mark Foggo woont tegenwoordig in Antwerpen. Als we hem spreken en grappen dat hij dan eigenlijk helemaal niet in aanmerking komt voor een interview op Musicfrom.nl verdedigt hij zich terecht met de opmerking dat de hele band uit Nederland komt. Opvallend is ook dat de man na zo'n vijfentwintig jaar in ons land verbleven te hebben nog nauwelijks Nederlands spreekt. Het is maar goed dat hij niet meer in Holland woont, want als Rita Verdonk dat te horen zou krijgen moest hij misschien nog wel op taalcursus. Bij ons komt hij er mee weg, want 25 jaar ska promoten is een prestatie die veel, zo niet alles goed maakt. Voor we hem met onze serie vragen confronteren eerst de bij dit interview behorende prijsvraag maar eens aankondigen. Bij de prijsvraag die parallel loopt aan dit interview is een gesigneerde versie van 'You Shot Me' te winnen. We hebben drie exemplaren te vergeven. De hoofdprijswinnaar krijgt daar nog een spiksplinternieuw Mark Foggo's Skasters T-shirt bij. De prijsvraag loopt tot en met vrijdag 8 juli. We
starten met de vraag of Mark eens in het kort de geschiedenis van zijn
verblijf in Nederland en de band wil schetsen. Waren
die eerste jaren rumoerig met veel bezettingswisselingen? Waarom
ben je naar Antwerpen verhuisd? Wat
kun je vertellen over het nieuwe album? |